Yeniçağ | Yenicag,yenicag,yeniçağ,yeniçag,siyaset,gazete,televizyon,medya,haber,köşe yazısı,köşe yazıları,insan,insanlar,televizyonu,gazetesi,gazate,tv,ortadoğu,Erhan Öztunç,Yavuz Selim Demirağ,İsmet Kotak » devlet

BURDA DEVLETMİ VAR?

admin — Sun, 23 Oct 2011 04:45:47 +0000

BU RESİM ÇUKURCA..HABERE GÖRE NERDEYSE HER EVİN ALTINDA BARINAK VAR.BU AİLELER HER SİLAH SESİNDE BU BARINAKLARA SAKLANMAK ZORUNDA CANLARI ALLAHA EMANET.
SON ÇUKURCA’DA VERİLEN ŞEHİTLERDEN SONRA HÜKÜMET SUSKUN TSK MİLLETİN GAZINI ALMAYA ÇALIŞIYOR ŞU KADAR TERÖRİST İMHA EDİLDİ.NE HÜKÜMET MENSUPLARININ SALATAYA DÖNÜŞEN SALYA SÜMÜK AÇIKLAMALRI NEDE TSK NIN ADETA HÜKÜMET SÖZCÜSÜ GİBİ AÇIKLAMALARI BU MİLLETİ İKNA ETMEYE YETMEYECEKTİR..BIÇAK KEMİĞİ KESMEYE BAŞLAMIŞ ÜLKEDE HER AİLE NEREDEYSE BİR VEYA DAHA FAZLA ŞEHİT VERMENİN ACISINI YAŞAMAKTADIR.
AKP, PKK YA ŞİRİNLERİ OYNAMAYI VEYA DİĞER ADIYLA İLERİ DEMOKRASİ ZIRVALARI SON BULMALI ENAZ İSRAİL KADAR CİDDİ BİR DEVLET OLDUĞUMUZ ESKİ GÜNLER DAHA FAZLA ÖZLETİLMEMELİDİR.
SOKAKLAR ARTIK SUSKUN KALMAYACAKTIR.Erhan Öztunç

Devletimizi Milletimizi Atatürk’ümüzü bilmek istiyoruz

admin — Thu, 01 May 2008 09:59:27 +0000

İki tarafın kabul edebileceği…

admin — Mon, 28 Jan 2008 20:04:56 +0000

Cumhurbaşkanlığı Sözcüsü Sn. Erçakıca Cumhurbaşkanının “politik duruşunu” şu sözlerle açıkladı: “İki ayrı devleti savunmamak iki yüzlülük değildir, politik bir duruştur. Biz (yani Cumhurbaşkanı?) iki tarafın kabul edebileceği SİYASİ EŞİTLİĞE DAYALI bir çözüm bulmağa çalışmaktayız. Bu duruşumuz Kıbrıs Türklerine olan uluslararası desteği artırmıştır. Bu unutulmamalıdır. Biz şimdi bütün dünyayı karşımıza alacak argümanlarla ortaya çıkmayı doğru bulmuyoruz. Zaten (iki devleti savunmak) Cumhurbaşkanı Talat’ın bugüne kadar ortaya koyduğu tutuma da ters bir tutumdur. Türk tarafının görüşleri (?) iki halkın siyasi eşitliğine-iki kurucu devletin eşit statüsüne dayalı yeni bir ortaklık devletidir”.
Türk tarafının görüşleri, Sn. Talat’ın da dünyaya duyurduğu gibi, kendi devletine ve Garantilere sahip çıkmaktır. Halk burada yüzde 60 DEVLETİM diyor, Türkiye’de halk yüzde 86 oranla Kıbrıs meselesi iki ayrı devlet esasına göre halledilmelidir diyor. Bütün yaşananlardan ve Rum-Yunan ikilisinin kanıtlanmış siyasetlerinden ve tutumlarından sonra akıl ve mantık da bunu emrediyor. Göz göre göre tuzağa girmenin anlamı var mı?
Karamanlis, 50 yıl sonra Türkiye’ye gelen ilk Yunan Başbakanı! Atatürk ile Venizelos’un kurdukları Türk-Yunan dostluğu 1954’de Yunanistan’ın Kıbrıs meselesini “Enosis” çağrısı ile Birleşmiş Milletler’e götürmesi ile bozulmağa başlamıştı. 1955-58 EOKA tethiş olayları, en sonunda (1958’de) Türkiye ile Yunanistan’ı savaşın eşiğine getirmişti. Rahmetli Zorlu-Averoff ’un uğraşıları ve Türkiye’nin tavizkâr davranışı ile 1959’un başında Zurih Anlaşması, ardından Londra ve 1960’da Kıbrıs Anlaşmaları yapılmış ve Türk-Yunan ilişkilerinin iyileşeceği zannedilmişti. Halbuki Yunanistan, Makarios ile birlikte ortaklık Cumhuriyetini Enosis’e sıçrama tahtası olarak kullanacaklardı. Öyle de yaptılar ve Kıbrıs meselesi Türkiye ile Yunanistan arasında bu güne kadar bir ihtilâf konusu olarak devam etti. Şimdi Karamanlis, Sn. Erdoğan’ın ısrarlı talebi karşısında (ve herhalde ABD’nin de dürtüsü ile) Ankara’ya geldi. Talebi “Türkiye’nin Rum idaresini Kıbrıs meşru hükümeti olarak tanıması” . Türkiye’nin AB üyeliğini Yunanistan bir ön-koşul haline getirmiş olmanın rahatlığı içinde! 1960 Garantilerine rağmen Yunanistan bunu başarmanın gururunu taşıyarak geliyor ve 60 yıl önce iki tarafın arasını açmış olan konuyu “Kıbrıs’ın Rumlaşıp Yunanlaşmasını” yeniden “dostça” talep ediyor.
1958’de Türk Hükümeti Yunanistan’a “Enosis savaş demektir” mesajını vermek suretiyle 1959 Anlaşmalarının kapısını açabilmişti. 1960 Antlaşmalarını “geçici” olarak algılayan Yunanistan en sonunda 1974 darbesi ile savaşı davet edince, yeniden bir uzlaşma arayışı başladı. Bugüne kadar uzlaşma mümkün olmadı. Eski Rum Dışişleri Bakanı Rolandis’in de açıkladığı gibi “Rum tarafı masaya yedi kez konulan uzlaşma planlarını reddetti” . Suçlanan taraf biz olduk çünkü “dünyanın” meşru hükümet olarak benimsediği eşkiya hükümetini biz meşru hükümet olarak kabul etmedik ve Garantilerin devamında, statümüzün eşit-egemen kurucu ortak olarak devamında ısrar ettik. Masada, uzlaşmanın her çeşidi ve her yönü görüşülmüştür. Uzlaşmayı engelleyen tek şey ABD ve diğerlerinin eli kanlı Rum idaresine bahşettikleri “meşru hükümet” unvanı olmuştur. Karamanlis Türk hükümetinden bunu tanımasını istemektedir. Biz de halâ bu gerçeklere rağmen “politik duruş” olarak siyasi eşitliğin “egemen eşitlik” olduğunu, kendi kaderini tayin hakkı olan iki halktan biri olduğumuzu, bu hakkımızı kullanarak devletimizi kurmak zorunda kaldığımızı, 24 yaşındaki devletimizi yok farz ederek masaya oturmanın mümkün olamayacağını, Garantilerin ve bağımsızlığımızın pazarlık konusu yapılamayacağını bir türlü açıklayamıyoruz. Niye? Bu gerçekleri açıklamadığımız, devletsiz bir anlaşmaya razı olacağımız intibaını devam ettirdiğimiz nedeniyle “Uluslararası destek arttığı için” !
Çok yazık ediyoruz. Bu akılla masaya oturursak gideceğimiz köyün minareleri göründü demektir. Hele Sayın Soyer Hükümetinin programında İKİ TOPLUMLU federasyon Rum’a selâm verip “KKTC’den korkma, o gidicidir” derken!

Devlet çalışıyormuş

admin — Sun, 27 Jan 2008 01:06:28 +0000

Yunan Başbakanı 49 yıl sonra Ankara’ya gelince memleketin bütün meseleleri çözüldü. AB üyesi Yunanistan Sudan heyetinden daha medeni olduğu için (!) Anıtkabir’deki törende kafasında kapüşon yoktu. Üstelik Karamanlis 40 yıl önceki gibi sadece imza atmakla yetinmeyip tamı tamına sekiz satır yazı yazıp Venizelos’un mücadelesine de atıfta bulunarak Türk-Yunan dostluk köprüsünü inşa ederek AKP hükümetine ciddi bir avans verdi.
Birkaç yıl önce Tayyip Erdoğan ve eşini Atina’daki evinde konuk eden Karamanlis, İstanbul görüşmelerinde de tercümana ihtiyaç duymamış. Boğazda üç duble rakı içip kebap yedikten sonra 8 Bin YTL hesap ödeyerek Türkiye ekonomisine katkı sağlamış. Ne diyelim, Allah getirenden de, götürenden de razı olsun. Üstüne bir de, çarşafları bile hazır olan Heybelidada Ruhban Okulu açılırsa değmeyin keyiflerine. Fener’de Vatikan benzeri özerk bir yapı oluşunca enflasyon sıfıra düşermiş. Yabancı sermaye akınına uğrayıp, Türkiye ekonomisi uçar gidermiş. Hatta AB’ye bile üye olurmuşuz. BOP’un eş başkanlığından kişi başına düşen gayri safi hasılamız iki katına çıkıp, küresel köyün kavalcılığından yolumuzu bulacakmışız.
Bu ekmek kadayıfının üzerine kaymak olarak baş örtüsünü koydular ki tadından yenmez oldu. Aklım hafızam almıyor. Sadece üniversitedekiler takacakmış. Orayı bitirip meslek sahibi olanlar çıkaracakmış. Buna MHP’nin destek vermesinin anlamını çözemediğimi geçtiğimiz günlerde bu sütundan yazmıştım. Ancak MHP’nin mevcut yönetimi bütün tepkilere rağmen bunda ısrarlı. Ne de olsa Bahçeli’nin iki dudağı arasından çıktı söz. “Bahçeli’nin yanlışı, herkesin doğrusundan daha doğrudur” diyenler geçmişteki hatalarında da ısrarlılar. “Antalya Milletvekili Nesrin Ünal’ın başı örtülüydü ama TBMM’ye girerken açtı” diye savunma yapanlar, Nesrin Ünal’a oy verenlerin, “Madem çıkaracaktın niye taktın?” diye tepki gösterdiklerini de unutmuş görünüyorlar.
Milliyetçi, muhafazakar ve de dindar bir ailenin bireyi olmaktan hep gurur duydum. Anamın, ikiz bacım ile ailemizdeki bayanların büyük bölümünün başı örtülüdür. Ama siyasi simge değildir. Başörtüsü konusundaki mücadelemi de beni tanıyanlar bilir. Ancak anayasayı yalnız başına değiştirme güçleri olanlar bunu daha önce niye yapmadılar? Toplumu germeyi, dahası kamplara ayırmayı düşünenler, planlarına niye MHP’yi ortak etmek istediklerinin sebebinin adını, tam anlamıyla koyamadım. Pratikte mümkün görünmeyen, nafile gayret adına popülizm denen halk yardakçılığının ta kendisi değil midir? Bilgi kirliliği, psikolojik savaş metotlarıyla mevcut gündemi saptırma, operasyon değil de nedir?
Gelelim Ergenekon operasyonuna… Geçtiğimiz gün memleketteki bütün musibetlerin müsebbibi olarak gösterilen söz konusu operasyonla ilgili değerlendirme yaparken, Türkiye basınını göreve davet etmiştim. Beklediğimiz gibi çıt çıkmadı. Beni hayal kırıklığına uğratan ise gazeteci Güler Kömürcü’nün yazdığı gruptan ses seda gelmeyişidir.
Baldır bacak fotoğrafı çeken sıradan bir magazin muhabirini polis gözaltına alsa neredeyse kıyamet koparan Türkiyeli basın, her zaman olduğu gibi sınıfta kaldı.
Şehit Aileleri adına Başbakan Erdoğan’ı üç kuruşluk tazminata mahkum ettiren Kemal Kerinçsiz’den intikam almaya yönelik olduğunu düşündüğüm ünlü gözaltılar, bu satırları yazdığım ana kadar birer birer serbest bırakılıyordu.
‘Devlet Çalışıyor’ diyenler adı geçen tek ünlü operasyon için “İki buçuk yıldır takip ediyoruz, sekiz aydır telefonlarını dinliyoruz, 400 görüşmeyi kayıt altına aldık” gibi garip bir açıklama yapınca tansiyonum yükseldi. Gözaltına alınanlardan bazıları, “çalışıyor” denen devletin memurları değil mi? Peki öyleyse devlet, devleti dinleyerek mi çalışıyor? Yoksa birileri devleti işletiyor mu? Vatandaşla dalga mı geçiyor?
Pazar günü yine kafanızı karıştırdım. Bağışlanmak dileğiyle. Ülkü ile kalın…